Utvatna strilekommune

Undersøkinga viser at innflyttarane stort sett er nøgde med å bu i Fjell. Så og seia alle skryt av nabolaget og fortel om gode og velfungerande nærmiljø. Dei opplever at dei har god kontakt med offentlege serviceinstitusjonar og får gode tenester frå det offentlege.  Blant tinga dei saknar er bytilbod som uteliv, leiligheiter og eit godt kollektivtilbod.

Men Fjell er også ein fråflyttingskommune. Det flyttar nesten like mange ut som det flyttar inn kvart år. Først og fremst flyttar folk for å skaffa seg utdanning. Dette er naturleg og  nødvendig. Det er også livets gang at ikkje alle vender tilbake og befolkar heimkommunen med innbyggjarar med røter langt tilbake i tid.

Mange oppgir mangel på høveleg bustad som grunn til å flytta. Fjell er framleis ein kommune der storparten, heile 80 prosent, bur i einebustad. Dette er i ferd med å endra seg, og framtidige generasjonar kjem til å ha eit meir variert butilbod å velja i.

Den største utfordringa for kommunen er trafikken. Mange ser med stor bekymring på korleis utviklinga kjem til å bli fram til nytt sotrasamband er på plass. Derfor er det truleg at fråflyttinga ikkje kjem til å minka, og dei lange køane kan også vera med å bremsa tilflyttinga til Fjell.

Om det er eit problem eller ikkje, vil det nok rå usemje om. Mange vil hevda at det er bra om presset på kommunen minkar slik at ein får sjansen til å få på plass nødvendig infrastuktur, gode offentlege tenester og byggja velfungerande nærmiljø. Andre vil frykta at stagnasjon i folketalet vil gi negative ringverknader. At viss veksten stoppar her, vil andre kommunar stå klar til å ta over, og Fjell vil koma i bakleksa.

Men vi trur at det er lite grunn til bekymring. Alle prognosar tilseier at presset på bergensregionen kjem til å auka med åra. For folk som vil ha både i pose og sekk, som vil ha både byens mange tilbod og meir landlege bustadkvalitetar, kjem Fjell alltid til å vere ettertrakta.