Trua tryggleik

Første halvår i fjor opplevde folk i regionen innbrot i heimane sine av ein type som vi ikkje har hatt før. Fleire fekk besøk av frekke tjuvar medan dei låg og sov. Andre kom frå reise til heimar som var endevende og reinska for verdiar. Når slikt hender, er det ikkje berre materielle verdiar som blir tekne frå deg. Kjensla av at heime er ein trygg stad, blir også svekka. Då blir det eit helseproblem, for tryggleiken under eige tak er ei kjensle vi er avhengige av for å kunne fungere skikkeleg.

Auken i vinningsbrotsverk er ille i seg sjølv. Men saman med det faktum at stadig færre slike lovbrot blir oppklarte, blir opplevinga av utryggleik forsterka. I vårt lensmannsdistrikt vart berre 19 prosent av vinningskriminaliteten oppklart i 2009. Det er eit ufatteleg lågt tal, og sender signal som er skremande. Om nokon skulle finne på å ta seg til rette på annan manns eigedom, er det stort sett fritt fram. Sjansen for å bli tatt er liten.

Lensmann Odd Dale seier at folk på Sotra og i Øygarden må ta inn over seg at den store verda er komen litt nærmare. Den tida då vi kunne gå frå utedøra ulåst,  er forbi for lenge sidan, og det har dei fleste av oss akseptert. Men at vi også må vere forsiktige med å sove med ope vindauge, er verre å finne seg til rette med.

Utanlandske kriminelle meiner vi i Norge er naive og truskuldige. Å stele frå oss er som å ta sukkertøy frå barn. Vi kan rope på meir politi og strengare straffer. Men vi kjem ikkje bortifrå at vi må sikre oss betre, bli flinkare til å registere verdigjenstandar og sørge for å låse inne alt av verdiar. Førebels slepp vi å bygge høge gjerde og låsbare portar slik dei må mange stader i verda. Men vi kan ikkje sjå bortifrå at det kan bli slik her og.