Sliten 40-åring

Den offisielle opninga av Sotrabrua var 25. mai 1972. Då kom sjølvaste kong Olav og kasta glans over den historiske hendinga. 11. desember 1971 var det eit moderne byggverk som stod klar til å føre sotrastrilane inn i den nye tid. Det var ein draum som var gått i oppfylling. Ein draum som starta alt i 1954. Med brua kom utviklinga, både innan næringsliv og folketal. På 60-70-talet var det mange som pendla til Bergen på jobb. Somme av lokalsamfunna på øyane her ute var i ferd med å bli avfolka. I samband med 25-årsjubileet for brua sa stortingsmann og statsråd Ingvald Ulveseth, som fekk mykje av æra for fastlandssambandet, at målet først og fremst var å halda på innbyggjarane. Det vart betalt store summar i pendlartilskot for at folk skulle bli buande. Brubyggjarane drøymde og om at brua også skulle føre til ein ny giv for næringslivet.

Alt dette gjekk i oppfylling. Pendlarane vart verande, mange som hadde flytta, vende tilbake, og byfolket fekk også auga opp for tomtelandet på Sotra. Til tider vart presset på Fjell så stort at mange meinte ein burde stoppe tilflyttinga. Det er mange som minnast biletet av ordførar Olav Midttun som stod på Sotrabrua med handa heva som stoppsignal. Dette var allereie på 1980-talet.

Trass store utfordringar og kraftige veksesmerter har vi fått eit velfungerande og livskraftig samfunn på dei før avfolkingstrua øyane. Men brua som i mange år har vore ei velsigning for regionen, er no blitt eit alvorleg problem. Det er mange som undrar seg over at det ikkje har vore mogleg å sjå at Sotrabrua ikkje ville vare evig, og at planane for erstatning og avløysing ikkje vart iverksett for lenge sidan.

Sotrabrua er ein svært sliten 40-åring, prega av stor trafikk dag og natt. Dessverre blir ho godt over 50 år før ho får den avlastinga ho så sårt treng.