Skulenedlegging

Verken før eller seinare har fjellsokningane vore så engasjerte som då politikarane prøvde spare på skulebudsjettet. Forslag om å fjerne krinsgrensene, kutte ned på drifta og redusere investeringa førte til at 600-700 foreldre og besteforeldre gjekk i prostestmarsj i forkant av kommunestyremøtet som skulle handsame kuttlista. Rabalderet heldt fram då skulesjefen kom med lista over skular som var trua. Men politikarane greidde ikkje samla seg om å leggje ned ein einaste skule.

Denne omgangen vart tjuvstarta då kommunestyret valde å spesialbehandle Fjell skule. Trass prostestar frå bygdefolket greidde ikkje den gamle skulen på Fjell gard å halde stand. No er elvevane flytta til Ulveset skule.

Neste runde nedlegging kom kjappare enn venta. Rådmannen tilrår at skulane Syltøy, Algrøy og Skålvik blir nedlagde allereie frå hausten av. Tidsplanen er forståeleg. Politikarane har det travelt med å bli ferdig med striden i god til før neste kommuneval. Blir det ikkje gjort i år, kan det ta lang tid før planen blir henta fram att. Å drive lokal valkamp med skulenedlegging på programmet, er einsbetydande med planlagt politisk sjølvmord. 

Ein av skulane som stod på nedleggingslista tidleg på 1990-talet, var Knappskog skule. Vi veit alle korleis det gjekk. No har Knappskog flunkande ny skule, og førebels ingen problem med å fylle den.

Same historia kan ta seg oppatt med skulane på Vestsida. Det er utbyggingsplanar både på Ulveseth, Ågotnes og i bygdene i mellom. Sjølv om ungdomsskuleelevane frå Ågotnes og Ulveset no blir flytta, kan det fort fyllast oppatt med barneskuleelevar.

Det er forståeleg at foreldre kjempar for skulen i nærmiljøet. Men i striden må dei huske på at politikarar og administrasjon ikkje legg ned skular for å vere ekle. Også deira mål er ein best mogleg skule for flest mogleg. Mange og gamle skular syg pengar frå budsjettet. Nye tider krev meir moderne bygg. I enkelte tilfelle kan det vere politisk uansvarleg å gi etter presset frå krinsane om halde på alle skulane.